Ανοικτός διάλογος
Αντώνης Σπινάκης
Πρόεδρος & Διευθύνων Σύμβουλος
QUANTOS A.E.
Εξειδίκευση στην ανωνυμοποίηση & μέτρηση κινδύνου αποκάλυψης
“Η συζήτηση παύει να βασίζεται σε εκτιμήσεις και στηρίζεται πλέον σε μετρήσεις. Η μέτρηση του κινδύνου λειτουργεί σαν θερμόμετρο.”
Ποιος/ποια είναι
Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της QUANTOS A.E., εταιρείας που εξειδικεύεται στην ανωνυμοποίηση δεδομένων και στη μέτρηση του κινδύνου αποκάλυψης.
Βασική τοποθέτηση
Από τις εκτιμήσεις στις μετρήσεις
Η σημαντικότερη αλλαγή είναι ότι η συζήτηση παύει να βασίζεται σε εκτιμήσεις και στηρίζεται σε μετρήσεις του εναπομείναντος κινδύνου — η ανωνυμοποίηση γίνεται μηχανισμός εμπιστοσύνης.
Ερωτήσεις & απαντήσεις
Οι ερωτήσεις του συντονιστή και οι απαντήσεις που δόθηκαν, με βάση την επίσημη απομαγνητοφώνηση της εκδήλωσης.
ΕΑπό την εμπειρία σας, ποιες δυσκολίες συναντάτε μέχρι να παραδώσετε ανωνυμοποιημένα και ελεγμένα δεδομένα; Υπάρχει διαφορά μεταξύ της προσέγγισης της διοίκησης και εκείνης του DPO ή της πληροφορικής;
- Το κρίσιμο ζήτημα δεν είναι τα άμεσα, αλλά τα έμμεσα αναγνωριστικά — πρέπει να περιοριστούν χωρίς να καταστραφεί η χρησιμότητα· απαιτούνται τόσο μεθοδολογίες ανωνυμοποίησης όσο και μέθοδοι μέτρησης του κινδύνου, ιδίως στις ακραίες τιμές.
- Τρεις διαφορετικές οπτικές: η διοίκηση θέλει αξία αποφεύγοντας κινδύνους, ο DPO τεκμηρίωση συμμόρφωσης, η πληροφορική λύση των τεχνικών δυσκολιών — που πρέπει να βρουν κοινό παρονομαστή.
- Στους δημόσιους φορείς η ευθύνη είναι μεγαλύτερη και η «ασφαλέστερη» επιλογή φαίνεται συχνά η αδράνεια· η συστηματική προσέγγιση μετατοπίζει τη συζήτηση από τις εκτιμήσεις στις μετρήσεις (π.χ. μεθοδολογία QAR για τον εναπομείναντα κίνδυνο).
ΕΥπάρχουν λύσεις που μας επιτρέπουν να ελέγχουμε με αξιόπιστο τρόπο τον κίνδυνο αποκάλυψης, δεδομένου ότι ένα σύνολο μπορεί να είναι ανωνυμοποιημένο σήμερα αλλά όχι αύριο;
- Κάθε νέα εγγραφή δημιουργεί ουσιαστικά νέο πληθυσμό και υποχρεώνει σε επαναξιολόγηση· ο κίνδυνος επαναταυτοποίησης δεν είναι στατικός και αυξάνεται με την ΤΝ, την υπολογιστική ισχύ και τα δημόσια διαθέσιμα δεδομένα.
- Η λύση είναι η διαρκής μέτρηση του εναπομείναντος κινδύνου (residual risk) — υπάρχει λογισμικό όπου ο οργανισμός ανεβάζει τα δεδομένα του και υπολογίζει τον κίνδυνο· η μέτρηση λειτουργεί σαν θερμόμετρο.
- Η διαδικασία είναι επαναληπτική: όσο υψηλότερος ο κίνδυνος, τόσο περισσότερη ανωνυμοποίηση, με στόχο τη μικρότερη δυνατή αλλοίωση και τη μεγαλύτερη δυνατή προστασία· εξελίσσονται ευρωπαϊκά πρότυπα και σχετικό πρότυπο ISO.
Καταληκτική σκέψη
- Με τις κατάλληλες μεθοδολογίες συμμορφωνόμαστε με τον GDPR, θωρακίζουμε την πληροφορία και τεκμηριώνουμε τον εναπομείναντα κίνδυνο με στατιστικές/μαθηματικές μεθόδους — διατηρώντας ανέπαφο τον «θησαυρό» των δεδομένων ώστε να συνεχίζει να παράγει αξία.